Kindertheater - Lumi wil een draak

Theater Werelddroom speelt verteltheater met poppen. Geen scherm, geen glitterjurk, geen stem uit een speaker die doet alsof hij een draak is. Wel poppen die vlak voor je neus bewegen, een verteller die je erbij betrekt en een zaal die stil wordt op het moment dat het spannend wordt.

Het verhaal speelt in de Droomvallei. Lumi woont daar met haar moeder, die het altijd druk heeft. Lumi krijgt alles wat ze vraagt, behalve aandacht. Dus wenst ze een babydraak, en dan vindt een lakei een drakenei en zet het in een grote doos met een strik erom. Het draakje is daar niet blij mee. Samen gaan ze op zoek naar zijn moeder.

Onderweg gaat het over durven, doorgaan en wat je eigenlijk wilt als je alles al hebt. Dat klinkt zwaar. In de zaal is het vooral een draak.

Dit is theater voor jonge kinderen, en dus ook voor de volwassene die meekomt. Kinderen zitten vooraan, dicht bij de poppen. Daarachter zit een rij mensen die zogenaamd alleen maar begeleidt en halverwege net zo hard meeleeft.

Werelddroom komt uit Amsterdam en speelt sprookjes, oude mythes en legendes met poppen. Ze maken alles zelf in hun eigen atelier, en ze zijn aangesloten bij de Nederlandse Vereniging van Poppenspelers. Dat merk je aan de handen: de poppen bewegen zoals iets beweegt dat leeft.

Het Broeker Huis is geen theater met rode pluche en een loper. Het is een huis met krassen in de vloer, waar op een zondagochtend een kind met een jas half aan naar binnen komt rennen. De zaal wordt donker, de verteller begint, en een uur lang is Broek in Waterland even de Droomvallei.

Daarna gaat de deur open en loopt iedereen de gang op. De discussie over of draken bestaan begint meestal bij de kapstok en eindigt bij de koffie. Wij hebben er geen antwoord op. Wel koffie.