Kindertheater

Achter Theatergroep De Rode Maan zit Hanna'floor de Roos. Ze schrijft haar verhalen zelf en componeert de muziek er zelf bij, en dat doet ze al jaren. Muzikaal verteltheater heet dat op papier. In de zaal is het eenvoudiger: iemand begint te praten, en daarna kijkt niemand meer om zich heen.

Geen rookmachine, geen decor dat met een vrachtwagen voorrijdt, geen schermen waar een filmpje op moet. Wel een stem die van fluisteren naar zingen gaat, een accordeon die de bocht om helpt, en verder gitaar, trom en fluit binnen handbereik. De rest doen de kinderen zelf, in hun hoofd.

De verhalen van De Rode Maan wortelen in oude sprookjes, in mythen, in geschiedenis en in maatschappelijke thema's, met haar eigen fantasie er dwars doorheen. Speels van toon, licht van kleur, en eronder loopt steeds iets zwaarders mee. Kinderen horen het avontuur. Volwassenen horen wat eronder ligt. Allebei klopt.

De zoektocht naar de Drie Sinaasappels voert langs dieren die praten, dromen die serieus genomen worden en een prinses die niet alles vertelt. Het gaat over vriendschap, over durven, en over wat je vindt als je iets anders zoekt. Verwondering zonder uitleg achteraf.

Hanna'floor maakt familievoorstellingen: gemaakt voor kinderen en volwassenen tegelijk, niet voor kinderen met een volwassene als begeleider op een klapstoel achterin. Wie houdt van speelse verhalen met een hart, zit hier goed, ongeacht schoenmaat.

Dit huis is het gewend. Tussen 1953 en 1978 was het dorpshuis en jeugdherberg, dus er hebben hier al heel wat kinderen op de grond gezeten. Iedereen in dezelfde zaal, niemand in een apart hoekje.