Koken & karaoke

Een diner waarbij je tussen twee borden door opstaat om te zingen. Dat is het hele idee. Jeppe en zijn dochter Mette hosten de avond: hij loopt met de fles en de borden, zij houdt de lijst met nummers bij en weet precies wie er nog aan de beurt is. Wie zijn hand opsteekt, komt aan de microfoon.

Geen zaal met een podium op hoogte, geen jury, geen puntentelling op een scherm. Wel een tafel, een zaal die meezingt en een keuken die gewoon doorkookt terwijl iemand aan zijn tweede refrein begint. Tussen de gangen door wisselen borden en ballads elkaar af, en niemand die het gek vindt.

Je hoeft niet te kunnen zingen. Sterker nog: de avond wordt er meestal leuker op als dat niet zo is. Kom met zijn tweeën, kom met een tafel vol vrienden, kom in je eentje en ga naast iemand zitten die je nog niet kent. Meezingen vanaf je stoel telt ook gewoon mee.

Later op de avond komt het dorp erbij, de mensen die thuis hebben gegeten en alleen voor de microfoon de deur uit zijn gegaan. De zaal loopt dan voller, de nummers worden luider en de lijst van Mette wordt langer. Zo hoort dat.

Drie gangen, uit onze eigen keuken. Geen buffet op warmhoudplaten waar je zelf langs moet schuifelen, maar borden die gewoon gebracht worden terwijl de zaal al aan het tweede nummer bezig is. Tussen het voorgerecht en het hoofdgerecht valt de eerste stilte, en dan staat er iemand op.

Eet je iets niet, laat het ons van tevoren weten, dan kookt de keuken iets anders voor je. Dat regelen we per gast, zonder gedoe.