Slotdag Soos

De Soos is een middag waarop het dorp aan tafel gaat en niemand op de klok kijkt. Er wordt gekaart, er wordt gepraat, en het spel loopt uit omdat het gesprek ertussen komt. Zo gaat het het hele seizoen. Deze keer voor het laatst.

Het Huis doet er weinig bijzonders voor. De tafels staan klaar, de kaarten liggen erbij, de koffie blijft komen. Geen programma dat over je heen valt, geen dagvoorzitter met een microfoon, geen naamkaartje op je borst. Wel een zaal met krassen in de vloer en stemmen die door elkaar heen lopen.

Wat deze middag anders maakt, is dat niemand halverwege zijn jas pakt. In de keuken gaat het vuur aan terwijl de laatste ronde nog loopt, en de geur van eten doet meer met een spel dan welke wekker ook. Wie meespeelde, blijft eten.

Daarna is het zomer, en neemt de Soos pauze. De tafels blijven staan, het Huis blijft gewoon open, maar de kaarten gaan de kast in tot na de vakantie.

Je hoeft niet het hele seizoen te hebben meegespeeld om op de laatste middag aan te schuiven. Wie de regels kwijt is, krijgt ze aan tafel wel weer uitgelegd, meestal door iemand die zelf ook een keer verkeerd uitkomt. Winnen is leuk, maar het is niet waarvoor de meesten komen.

Kom je alleen, dan zit je dat niet lang. Er staat altijd een stoel te veel, en die staat er niet voor niets. Val vooral binnen.